چرا سگ من داخل خانه ادرار میکند؟
سگتان مدتهاست که از مرحله آموزش دستشویی گذشته، شاید چند ماه یا حتی چند سال، و ناگهان شروع میکند به ادرار کردن داخل خانه.
سناریوهای مختلفی وجود دارد که باعث این اتفاق میشود. ممکن است سگی جوان و بالغ داشته باشید که مثل همیشه شاد و بازیگوش است و هیچ مشکل ظاهری ندارد، اما شروع میکند به گذاشتن لکههای ادرار در قسمتهای مختلف خانه. یا شاید سگی سالخورده دارید که ناگهان داخل خانه ادرار میکند، اما هنگام ادرار کردن زور میزند و ادرارش نیز خونی است.
بیایید چند دلیل رفتاری و پزشکی را بررسی کنیم که چرا سگی که آموزش دیده باشد، ممکن است داخل خانه ادرار کند. همچنین به برخی علائم رایج مرتبط با هر مشکل و نحوه رسیدگی به آنها میپردازیم.
۱۲ دلیل که چرا سگ شما ناگهان داخل خانه ادرار میکند
تحلیل شرایط و همکاری با دامپزشک میتواند به تعیین علت اصلی تغییر ناگهانی رفتار دستشویی سگ شما کمک کند.
اضطراب یا ترس
هر سگی که احساس اضطراب یا ترس کند، ممکن است دچار حادثه ادراری شود. برای برخی سگها، اضطراب ممکن است به یک موقعیت خاص مربوط باشد، مثل شنیدن صدای بلند آتش بازی یا مواجهه با مهمانهای جدید (چه حیوان باشند یا انسان). حتی برای سگهای بالغ، تنبیه کلامی بابت رفتار «بد» میتواند واکنشی از اضطراب یا ترس ایجاد کند.
برای برخی سگهای دیگر، ممکن است دلیل مشخصی برای اضطراب شان پیدا نکنید، اما ممکن است بیقرار به نظر برسند، تغییراتی در اشتهایشان مشاهده شود یا بیشتر از حد معمول نفس نفس بزنند.
سگ شما ممکن است فقط یک بار هنگام اضطراب یا ترس دچار حادثه ادراری شود یا ممکن است چندین بار در طی چند روز این اتفاق رخ دهد.
آرتریت (التهاب مفاصل)
سگ مسنتری که به دلیل آرتریت دچار ناراحتی یا درد است، ممکن است حادثه ادراری داشته باشد. آرتریت یا التهاب مفاصل، تغییرات تخریبی در مفاصل ایجاد میکند که هنگام ایستادن و راه رفتن باعث درد سگ شما میشود.
به دلیل این درد مفصلی، ممکن است سگ نتواند به اندازه کافی سریع بلند شود تا خودش را به بیرون برساند. این درد مفصلی میتواند آنقدر شدید باشد که وقتی سگ سعی میکند بلند شود، میداند که درد خواهد کشید؛ بنابراین همانجا که نشسته یا دراز کشیده، ادرار میکند.
هوای بد
در سگهای جوان و سالم، هوای بد یک دلیل رایج برای بروز حادثه ادراری در خانه است. از یک باران ساده گرفته تا طوفان شدید یا کولاک برف، همه میتوانند باعث شوند سگ تمایلی به دستشویی رفتن در بیرون نداشته باشد.
سایر تغییرات شدید آب و هوایی مثل گرمای یا سرمای شدید نیز میتواند باعث شود سگ نخواهد برای دستشویی بیرون برود. حتی یک روز آفتابی اما بسیار بادی میتواند باعث تردید سگ برای رفتن به بیرون جهت ادرار شود.
تغییرات در خانه
تغییرات بزرگ و کوچک در خانه گاهی به عنوان دلیلی برای وقوع حادثه ادراری سگ نادیده گرفته میشوند.
تغییرات بزرگتر و مشهودتر که میتوانند باعث حادثه ادراری شوند شامل آوردن حیوان خانگی جدید (گربه، سگ یا هر حیوان دیگری)، ورود نوزاد یا یکی از اعضای جدید خانواده به خانه، خرید مبلمان جدید، جابجایی مبلمان موجود، انجام بازسازی در منزل یا نقل مکان به خانه جدید است.
تغییرات کوچکتر و کمتر مشهود در خانه شامل آمدن مهمان (چه انسان و چه حیوان) یا تغییر در روال روزانه است. تغییر در برنامه کاری یا مدرسه شما یا حتی تغییر زمان پیاده روی روزانه سگ میتواند منجر به حادثه ادراری شود.
مشکلات شناختی
سگهای مسن که دچار بیماریهای شناختی یا عصبی هستند، ممکن است دچار حادثه ادراری شوند. اختلال شناختی در سگها یا «زوال عقل سگها» معمولا باعث سردرگمی و بیقراری در سگهای سالخورده میشود. این سردرگمی میتواند باعث شود سگ در مکان نامناسب ادرار کند. سایر بیماریهای عصبی در سگها نیز میتوانند اعصاب کنترل کننده مثانه را درگیر کنند که این امر به بروز حادثه ادراری منجر میشود.
بیاختیاری ادرار
بیاختیاری ادرار مشکلی رایج است که میتواند هم در سگهای جوان و هم در سگهای سالخورده باعث حادثه ادراری شود.
در سگهای جوان، بی اختیاری اغلب نخستین بار پس از عقیم سازی (نر یا ماده) مشاهده میشود؛ با این حال، سگهای جوانی که عقیم نشدهاند نیز ممکن است دچار مشکل بی اختیاری شوند.
در سگهای مسن، بی اختیاری معمولا با بالا رفتن سن بروز پیدا میکند و همیشه سابقه مشکلات ادراری قبلی ندارند. سرطان دستگاه ادراری در سگهای مسن شایعتر است و میتواند منجر به بی اختیاری شود.
در هر دو گروه سنی سگهای جوان و مسن، تغییرات در فشار پیشابراه (لولهای که ادرار از آن خارج میشود)، مشکلات کنترل عصبی مثانه، و تغییرات ژنتیکی در ساختار طبیعی دستگاه ادراری میتواند سبب بیاختیاری شود.
علامتگذاری با ادرار
علامت گذاری با ادرار هم در سگهای جوان و هم در سگهای مسن دیده میشود. البته علامتگذاری با ادرار در سگهای جوانی که عقیم نشدهاند، به ویژه در سگهای نر، شایعتر است.
گاهی تغییرات در خانه میتواند باعث علامت گذاری با ادرار شود. اگر حیوان خانگی جدید، نوزاد، یا حتی وسیله جدیدی وارد خانه شود، سگ شما ممکن است دقیقا در همان نقطهای که حیوان یا وسیله جدید قرار داشته، علامتگذاری کند.
این رفتار علامت گذاری ممکن است هنگام آمدن مهمان به خانه نیز مشاهده شود. یا گاهی ممکن است اختلالی در فضای بیرون وجود داشته باشد، مثلا گربه یا سگ جدیدی در محله ظاهر شده باشد یا حیوانات وحشی اطراف خانه پرسه بزنند. در چنین شرایطی، سگ شما در واقع فقط سعی دارد نشان دهد که خانه متعلق به اوست.
بیماریهای متابولیک، غدد درونریز یا سایر بیماریها
برخی داروها (مثلا استفاده طولانی مدت از استروئیدها یا بلع مواد سمی) همراه با انواع بیماریها مثل دیابت، مشکلات کلیوی، بیماری کوشینگ (پرکاری غدد فوقکلیوی)، بیماریهای کبدی، و مشکلات پروستات میتوانند در سگها باعث حادثه ادراری شوند.
در این بیماریها، حادثه ادراری ممکن است ناگهانی رخ دهد یا به تدریج در طول زمان بدتر شود. همراه با حادثه ادراری، سگ شما ممکن است علائم دیگری مانند افزایش تشنگی، کاهش اشتها، بیحالی، مشکلات گوارشی (اسهال و یا استفراغ)، یا مشکلات پوستی داشته باشد.
هیجان بیش از حد
گرچه «ادرار از روی خوشحالی» بیشتر در توله سگها شایع است، اما سگهای بالغ هم ممکن است این رفتار را نشان دهند. این نوع ادرار معمولا زمانی اتفاق میافتد که سگ شما در محیط اطرافش بیش از حد هیجان زده شود.
نمونههایی که میتوانند این رفتار را تحریک کنند شامل خوش آمدگویی به سگ هنگام بازگشت به خانه، آمدن مهمان جدید به خانه، بودن سگ در کنار سگهای دیگر، یا زمانی است که سگ در آستانه گرفتن خوراکی خوشمزه یا اسباب بازی مورد علاقهاش است.
اغلب اوقات، این رفتار گذراست و به یک مشکل مزمن تبدیل نمیشود. با این حال، در برخی سگها ممکن است این اتفاق به صورت مکرر و غیرمنتظره رخ دهد.
عقب گرد در آموزش دستشویی
گرچه بیشتر سگها پیش از رسیدن به بلوغ کامل، آموزش دستشویی سگ را بهخوبی یاد میگیرند، اما مشاهده عقب گرد در آموزش دستشویی که منجر به حادثه ادراری شود، چندان غیرعادی نیست.
سگهای بالغی که بین چندین خانواده یا خانه جابجا شدهاند، بهویژه سگهایی که از شرایط نجات پیدا کردهاند، ممکن است دچار مشکل حادثه ادراری شوند.
نقل مکان به آپارتمان یا خانه جدید میتواند در آموزش دستشویی اختلال ایجاد کند، بهویژه در سگهای جوان بالغ. آوردن تولهسگ جدید به خانواده نیز ممکن است باعث شود سگ بالغ دوباره به عادتهای نامناسب، مانند ادرار کردن در خانه، برگردد. هر سگ بالغی که عادت دارد روی پد ادراری دستشویی کند، ممکن است هنگام انتقال به دستشویی رفتن در فضای بیرون، دچار حادثه ادراری شود.
ادرار از روی رفتار تسلیم
ادرار از روی رفتار تسلیم، مشکلی رایج در سگهای بالغ است. دلایل متعددی برای این مسئله وجود دارد، از جمله سگهایی که از محیطهای آزار دهنده نجات یافتهاند، سگهایی که در خانههایی با چند سگ زندگی میکنند، و حتی سگهایی که صرفا به نشانههای رفتاری سرپرست خود پاسخ میدهند.
سگهایی که در محیطهای آزارد هنده زندگی کردهاند، حتی در تعامل ملایم با دیگر سگها یا انسانها ممکن است ادرار تسلیمی نشان دهند. به همین صورت، سگهایی که در خانههای چند سگی زندگی میکنند، ممکن است فقط به این دلیل که سگ غالب نیستند، ادرار نامناسب داشته باشند.
حتی اگر تنها سگ خانه باشند و در کل سگهای شاد و بی خیالی باشند، ممکن است هنگام نوازش شدن یا زمانی که از آنها میخواهید بنشینند، دراز بکشند، و… ادرار تسلیمی نشان دهند. یک سگ بالغ ممکن است بعد از تنبیه کلامی نیز ادرار کند، که این هم نشانهای از رفتار تسلیمی است.
مشکلات دستگاه ادراری
یکی از دلایل بسیار شایع برای حادثه ادراری در سگهای بالغ، عفونت دستگاه ادراری یا وجود کریستالها یا سنگهای ادراری است. در سگهای مسنتر، احتمال بروز سرطان دستگاه ادراری در مثانه یا در لولههایی که ادرار را منتقل میکنند نیز وجود دارد.
این مشکلات دستگاه ادراری اغلب بدون هیچ مشکل پزشکی زمینهای دیگر اتفاق میافتد. عفونت دستگاه ادراری (UTI) زمانی رخ میدهد که باکتریها از طریق پیشابراه وارد دستگاه ادراری شده و باعث التهاب و درد شوند.
کریستالها و سنگهای ادراری زمانی شکل میگیرند که تغییرات قابلتوجهی در pH ادرار (یعنی میزان اسیدی یا قلیایی بودن ادرار) ایجاد شود. گاهی ممکن است عفونت ادراری و وجود کریستالها یا سنگها همزمان اتفاق بیفتد.
شایعترین علائمی که در مشکلات دستگاه ادراری باید به آن توجه کنید عبارتند از:
- حادثه ادراری در خانه
- زور زدن برای ادرار کردن
- تکرر ادرار
- وجود خون در ادرار
- بوی غیر عادی ادرار
چگونه سگ خود را از ادرار کردن در خانه بازداریم؟
تشخیص اینکه آیا دوست صمیمی شما به دلیل مشکل رفتاری یا پزشکی در خانه ادرار میکند، میتواند خسته کننده باشد. با سگ خود صبور باشید و به هیچ وجه او را تنبیه نکنید (داد زدن، سرزنش کردن، حبس کردن در قفس، زدن، یا فرو کردن بینیاش در ادرار و غیره).
این واکنشهای منفی وضعیت را بهتر نمیکنند، چه دلیلش رفتاری باشد چه پزشکی، و حتی ممکن است باعث بدتر شدن حوادث ادراری شوند.
پزشکی یا رفتاری؟
برای کمک به تشخیص این که مشکل پزشکی است یا رفتاری، علاوه بر مشورت با دامپزشک سگتان، چند نکته را میتوانید در خانه بررسی کنید:
ابتدا خانه، محیط اطراف و برنامه روزانه/روتین زندگی خود را برای هر گونه تغییر مشخص بررسی کنید.
سپس سگ خود را از نظر هرگونه تغییر رفتاری یا جسمی تحت نظر بگیرید. اگر فقط در خانه دچار حادثه ادراری میشود اما در بقیه موارد مثل همیشه رفتار میکند و تغذیهاش طبیعی است و ادرارش ظاهر و بوی عادی دارد، احتمال زیادی وجود دارد که مشکل رفتاری باشد.
از طرف دیگر، اگر سگ شما علاوه بر حادثه ادراری علائم دیگری هم دارد و یا ادرارش ظاهر یا بوی متفاوتی پیدا کرده، احتمال زیاد مشکل پزشکی است.
مراجعه به دامپزشک
اگر فکر میکنید دلیل حادثه ادراری رفتاری است، میتوانید دفعات بیرون بردن سگ برای دستشویی را افزایش دهید یا در خانه از پد دستشویی استفاده کنید (بهویژه برای سگهای مسن). همچنین لازم است علت اصلی اضطراب را پیدا کنید و ببینید چگونه میتوانید آن را برطرف کنید. دامپزشک شما میتواند به شناسایی علت و تهیه یک برنامه کمک کند.
همان طور که در بسیاری از نگرانیها صادق است، بسیار مهم است که سگ شما توسط دامپزشک معاینه شود، به ویژه اگر بعد از بررسی خانه و تحت نظر گرفتن سگتان، هنوز بهبودی در وضعیت ادراری او مشاهده نمیکنید.
هنگام مراجعه به دامپزشک، آماده باشید تا شرح حال دقیقی از علائم سگتان، از جمله زمان شروع علائم و هر گونه تغییر مشخص در خانه یا رفتار سگ، ارائه دهید.
دامپزشک شما به احتمال زیاد میخواهد آزمایش ادرار انجام دهد تا مشکلات واضحی مثل عفونت ادراری یا وجود کریستالها را بررسی کند. اگر سگ شما علاوه بر حادثه ادراری علائم دیگری هم داشته باشد، ممکن است انجام آزمایش کامل خون، عکس برداری رادیولوژی شکم، و سونوگرافی شکم توصیه شود تا علت علائم مشخص شود.
